MERCURY REV – ALL IS DREAM ทุกอย่างคือความฝัน เกิดขึ้นชั่วคราว.. แล้วดับไป

MERCURY REV – ALL IS DREAM ทุกอย่างคือความฝัน เกิดขึ้นชั่วคราว.. แล้วดับไป

เสียงร้องที่ล่องลอยคอยขับกล่อมผู้ฟังให้เคลิบเคลิ้มทำหน้าที่เสมือนพระเอกในฉากหน้า ทว่าเบื้องหลังคือเนื้อเสียงเว้าวอนที่ช่วยกระเพื่อมความเศร้าให้เข้าไปอยู่ในทุกอนู เหมือนเช่นฝนที่ที่ตกลงมาชะล้างความร้อนให้หมดไป

แต่ไม่วายทิ้งร่องรอยของดินโคลนจนเต็มรองเท้าความหมองเศร้า เว้าวอนนี้กำลังทำหน้าที่ของมันอย่างขันเเข็งโดยไม่แยแสต่อผู้ใดว่าจะได้ยินหรือสนใจใคร่รู้ถึงการมีอยู่ของมันหรือไม่

Spiders and Flies Live and Die เพลงๆนี้ยังเคลื่อนต่อไป ไม่รอให้ใครได้ตั้งตัว

ทุกชีวิตล้วนเกิดมาเพื่อตายในท้ายที่สุด ทั้งคุณทั้งผม ในขณะที่คุณกำลังอ่านนี้ถึงแม้ว่าความตายยังมาไม่ถึง แต่ตามปกติแล้วคนๆหนึ่งจะมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 60 ปี ตอนนี้ผมอายุ 29 แล้ว ถ้าผมประเมินในใจจากการที่ผมทานผักเยอะ ทานเนื้อน้อย แต่มีข้อเสียที่ไม่ค่อยออกกำลังกาย แต่ก็ไม่ทำอย่างอื่นอย่างใดให้ร่างกายทรุดโทรมนัก (หลอกตัวเองทั้งเพ) บวกลบคุณหารโดยมองโลกในแง่ดีสุดๆว่าชีวิตจะไม่ประสบอุบัติเหตุใดๆอีกแล้ว ผมก็ยังเหลือเวลาในการมีชีวิตอีกประมาณ 31 ปี ผมยังรู้สึกสนุกสนานกับการลากตัวเองไปพบนู่นเจอนี่ ดีกับตัวเองก็มี ตัดสินใจผิดพลาดก็เยอะ แต่ผมก็ยังรู้สึกว่า คงไม่เป็นไรมั้ง เพราะมันยังเหลืออีกตั้ง 31 ปีเชียวนะ

ไอเจ้าคำว่า เหลืออีกตั้ง…ปี นั่นแหละคือสาเหตุทั้งหมดที่ทำให้ผมเฉื่อยแฉะจนถึงทุกวันนี้ เพราะมันอีกตั้ง 31 ปีแหน่ะ (หลอกตัวเองอีกรอบ)

แต่ถ้าหากคุณลองสังเกตุรอบๆตัวดู คุณจะรู้ว่า สิ่งมีชีวิตอื่นไม่ได้โชคดีอย่างมนุษย์ (มองจากมุมมองมนุษย์จ๋า) สิ่งมีชีวิตอย่างชีปะขาว ดูน่าเศร้ากว่า เกิดมาไม่มีแม้ปากเพราะไม่จำเป็นต้องกิน เรื่องกินกลายเป็นเรื่องเสียเวลาในชีวิต ร่างกายของสิ่งมีชีวิตตัวจ้อยนี้ถูกสร้างมาเพื่อสืบพันธ์เท่านั้น มันมีอายุแค่ประมาณ 24 ชม. เหมือนกับเล่นพนันใน Fun88 เพียงวันเดียว เกิดขึ้นมาหาคู่ให้เจอภายในเวลาที่จำกัด เร่งรีบสืบพันธ์ หลังจากนั้นก็ตาย

เวลาในชีวิตน้อยจนทุกวินาทีจะเป็นเหมือนเกมเซอไวเว่อซะอีก!!

มนุษย์บางคู่ใช้ว่าครึ่งค่อนชีวิตของมันหมดไปกับการฟอร์เพลย์ มีเซ็ก (เพื่อความสนุก) อีกครึ่งชีวิตของมัน นอนหลับเพื่อตื่นขึ้นมามีเซ็กในวันรุ่งขึ้น กิจกรรมแค่นี้ก็กินเวลาชีวิตของมันไป 1 ชั่วอายุแมลงไปแล้ว เอาเป็นว่า พวกมันอายุไม่ยาวพอจะอ่านบทความนี้จบด้วยซ้ำ (เพราะต้องไปเข้าคอร์สเรียนภาษาก่อน)

ก็นั่นแหละ!!…เวลาของแต่ละคน(และสัตว์)มีค่าไม่เท่ากัน

เช่นเดียวกับความเข้าใจโลกของแต่ละคนที่มีมากบ้างน้อยบ้างแตกต่างกันไป การเข้าใจโลกทั้งหมดจึงเป็นไปไม่ได้ ถ้างั้นเราลองย่อสเกลลงมาหน่อยดีไหม เพราะความรู้ของโลกมันใหญ่เกินไปที่จะทำความเข้าใจได้หมดใน 1 ชั่วอายุ

ลองย่อลงมาเหลือแค่ตัวเรานี่แหละ บางครั้งยังไม่รู้เลยว่ามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ชอบทำอะไร มีความสุขกับอะไรบ้าง?

เพราะถ้าเรารู้เราคงจะไม่มีฟิวอยู่ดีๆก็หดหู่กับชีวิตขึ้นมาหรอกนะ(นอกจากเสียเงินกับเสือมังกร) บ่อยครั้งที่เราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร และในขณะที่ผมกำลังพิมพ์อยู่นี้ ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าชีวิตต้องการอะไร ไคลแม๊กอยู่ที่ไหน ผมได้ใช้ชีวิตให้คุ้มอย่างที่อยากหรือไม่ ถ้าอย่างงั้นเราลองกลับมามองย้อนกลับไปในตัวเองซักวันดูไหม คงไม่เปลืองเวลาชีวิตไปซักเท่าไหร่หรอกหน่า เพราะยังเหลือเวลาอีกตั้งหลายปี จริงไหม?

หนึ่งปีมนุษย์อาจเท่ากับ 3 หมื่นปีของชีปะขาว เริ่มใช้ชีวิตให้คุ้มค่ากับเวลาแล้วลอง Live ( and learn ) and Die คงจะดีกว่าใช่มั้ยล่ะ

Close Menu